Aynadaki_DeLi Bölüm:2

Aynadaki_DeLi Bölüm:2

Dayımın oto tamirhanesine 13 yaşında işe başladım dayım agresif ve sinirli yapısı olan bir insandı en ufak hatamda beni döver şiddet uygulardı ben hem evdeki huzursuzluğumdan hem iş yerimdeki huzursuzluklardan dolayı psikolojim bozulmaya başlamıştı çocuk yaştaydım genç yaşta hayata atılmıştım işten yorgun argın eve geliyordum akşam yemeğinde sofraya oturduğum zaman yemek yemeye başladığımızda üvey babam gözümün içine kinli kinli bakarak sofrada yemek yememi istemiyordu küçücük yaştaydım için için üzülüyorum karnım doymadan sofradan kalkıyordum üvey babam öz annem ile üvey baba dan olma kardeşim ismaili kucağına alır sever öper koklardı ve bunu gözümün içine baka baka sanki bana nispet yaparcasına kinli kinli kınayeli kınayeli bakışlar atar alay ederdi benimle nasıl bir baba yada nasıl bir insan evladı sofrada yemek yerken üvey evladının gözünün içine kinli kinli bakarki aklım hafzalam bir türlü almıyordu ben çok üzülüyordum kahroluyordum acı çekiyordum bu hareketleri yıllarca devam etti gitti annem benim bu halime çok üzülüyordu ben evde huzursuz olduğum için akşam yemeğinden sonra tabiki doymadan kalkıyordum sinirlenip kendimi dışarı atıyordum sözde arkadaşlarımla kendimi alkolle tatmin etmeye çalışıyor okul bahçelerinde vakit öldürüyordum annem beni her gece balkonda bekler ben eve girmeden uyumaz karnımın aç olduğunu bildiği için geceleri bana yemek hazırlar karnımı doyururdu gece yemekleri sağlıksız biliyorum ama mevbur bırakılmıştım daha o küçük yaşta ben dayımın iş yerinde rahatsız olmaya başladım yaşım 17 ye gelmişti artık baskıya şiddete karşı diklenmeye başlamıştım dayıma isyan etmeye başladım ve işi bıraktım sonra dayım inatçı bir adamdı rahmetli olana kadar benimle hiç konuşmadı hatayı tamamen bana yüklemişti sanki suçlu benmişim gibi aslında işi bıraktığım için kızmıyordu yanında çalıştığım son sene içinde üvey amcamın oğlunun düğünü vardı yaşım 17 olmuştu ama öz babamı daha hiç görmemiştim oysa öz babam la aramız yarım saat mesafede idi ve yıllarca plan yapmıştım babamın iş yerini bulacaktım gidicektim görücektim uzaktanda olsa babamı görmek istiyordum daha çocuk yaşta annem bana herşeyi anlatmıştı şu anda evli olduğu insanın üvey babam olduğunu öz babam la ayrıldığını anlatmıştı… annem bir gün bana üvey babam için baban geliyor diye seslenmiş o yıllarda babam konyada krom aliminyum fabrikasında çalışıyordu 2 haftada bir eve geliyor hasretini giderip tekrar işe dönüyordu annem bana baban geliyor diye seslendiği zaman hangi babam demişim bu sözümden dolayı beni yanına oturttu herşeyi anlatmıştı amcamın oğlunun düğün gecesi ben öz babamın mahallesine gittim amcamlarda otururken ilk olarak babannem hatice hanımla tanıştım babamın annemin amcamın kanına giren giren hayatlarını mahveden sözde insanla tanıştım elini öptüm tabi o zamanlar yaptığı kötülüklerden haberim yoktu hiçbirşeyin farkında değildim daha çocuk yaştaydım daha 17 yaşımda idim halamın oğullarıyla tanıştım öz amcamın oğullarıyla tanıştım ve düğün gecesi konya da adetimizdir zamak deriz sazlı sözlü eğlence olur yerel bir sanatçı gelir rakı sofraları kurulur yenilir içilir eğlenilirdi ve çetnevir öz amcamın evindeydi beni öz amcamın evine götürdüler ve amcamla tanıştırdılar bana sarıldı öptü yeğenim bu gün misafirsin istediğini yiyip içebilirsin dedi benimle çok ilgileniyorlardı beni herkes sevmiş akrabalarım kuzenlerim beni bağırlarına basmışlardı ortada öz babam yoktu ve sabırsızlıkla babamı bekliyordum 17 yaşıma gelmiştim ve öz babamı hiç görmemiştim resmi bile yoktu kendisi alkol almaya gitmiş aradan biraz zaman geçtikten sonra amcam beni dışarıya çağırdı ve abisine ağam bu çocuk kim biliyormusun_? tanıdınmı…! diye sordu hani derlerya film gibi sanki eski yeşilçam filmlerinden bir sahneyi canlandırıyorduk ama bizimkisi rol değil gerçek bir sahneydi öz babam amcama bu benim oğlum dedi ve bana sarıldı gözyaşlarına hakim olamamış ve ağlıyordu sakin ben bana babam sarıldığı zaman ben ona babam diye sarılamadım gayet soğukkanlıydım ve içimdeki isyan ağır basmıştı sarılamadım işte…! içimde isyan vardı ben çocukluğumda acı çektiğim yıllarda babam bana neden sahip çıkmamıştı neden beni korumamış ben üvey babamla kavga ettiğim sokaklarda okul bahçelerinde yattığım zamanlarda neden benimle ilgilenmemiş kafamda bir sürü soru işaretleri ve nedenler vardı ben o an geçmişteki yaşadığım sıkıntıları düşünüyordum… babamla amcamın evleri dib dibeydi ve babam beni kendi evine götürdü 4 tane kız kardeşim ve bir tane erkek kardeşimin olduğunu söyledi bana kardeşlerimin resimlerini gösterdi evde kimse yoktu üvey annem ve kardeşlerim başka bir düğüne gitmişti babam annemlere haber göndererek üvey annemi ve çocukları eve çağırdı herkesle tek tek tanıştım birbirimize sarıldık üvey annem bana çok sıcak davrandı üvey demeye bile dilim varmıyor dunyanın en iyi annelerinden birisi ben seviniyordum kardeşlerimin en büyüğüydüm beni çok sevdiler bana karşı sıcakkanlıydılar ve ilk defa o gece huzur bulmuştum bir ailemin olduğunu hissetmiştim kendi kendime seviniyordum ilerleyen günlerde babamları sık sık ziyaret ediyor ve öz babam bana yemekler hazırlıyor üvey babam gibi yemek yerken gözümün içine kinli kinli bakmıyor kendi elleriyle hazırladığı yemekleri yemem için beni zorluyordu bu benim için inanılmaz bir duyguydu kendimi sofrada ilk defa rahat bir şekilde yemek yerken buluyordum ilk defa gerçek bir ailem olduğunu hissetmiştim…! babam bana burasının kendi evim olduğunu istersem burda birlikte yaşayabileceğimi söyledi üvey babamın evinde huzursuz olduğumu biliyordu o zamanlar öz babam kendi iş yeri vardı inşaat tenekecisiydi ve ustalığı konya da nam salmıştı zeki ve akıllıydı kimsenin cesaret edemediği işleri alıyor çevresi çok iyi devlet dairelerinin işlerini yapıyordu bana yanında çalışabileceğini söyledi ve ben öz annemle konuştum kararımı vermiştim annemde istemeye istemeye razı olmuştu evde rahatsız ve huzursuz olduğumu biliyordu belki babasının yanında rahat eder diye yanında evinde bulamadığı huzuru babasının yanında bulur diye çaresizce istemesede kabul etmişti ben öz annemin gözünün nuruydum yıllar sonra hayatta kalan tek evladıydım benim için yıllarca mucadele etmişti… Kolay değildir bir evladın annesinden ayrılıp gitmesi bunu anne olan insanlar daha iyi bilir…! annem benim için her zaman en iyisini düşünürdü öz babamın yanına gitmeyi kabul etti eşyalarımı topladım öz babamın yanına taşındım mutlu olacağımı huzurlu bir ailede tekrar hayat bulacağımı zannediyordum…! ama malesef hayallerim çok kısa sürdü öz babam alkol içtiği zamanlarda evdeki üvey anneme kardeşlerime eziyet ediyor annemi kız kardeşlerimi bahçede sıra dayağına çekiyor eline aldığı odunla acımasızya dövüyordu öz babamın merhamet duygusu yoktu babam geçmişte yaşadığı acıları hayalkırıklıklarının hesabını masum insanlardan çıkarmaya çalışıyordu ve benim için kabus dolu günlerde başlıyordu… Yağmurdan kaçarken doluya tutulmuştum babamın yanında işe başladığım yıllarda inşaatlara gidiyor çok paralar kazanıyorduk çılgın paralar ama babamın kazandığı paraları ailesi ile ilgilenmesi gerekirken tersine sözde arkadaşlarıyla yiyiyor içiyor eğleniyoyorlardı sonrada eve sarhoş gelip evdeki üvey anneme ve kardeşlerime işkence ediyordu bir kız evladı düşünün babam ölsün diye dua edermi…! kız evlatları babaya her zaman düşkün olur…Maalesef babam o kadar çok eziyet ediyorduki evdeki herkes babamdan nefret ediyordu ki bende dahildim buna elimden hiç bir şey gelmiyor içim içimi yiyor evde huzursuz olduğum için kendimi yeniden sokaklara attım evde bulamadığım huzuru sokaklarda aramaya başladım yeni arkadaşlıklar edindim elimden bir şey gelmediği için ve huzursuzluğa artık tahammülüm kalmadığı için… Rakıyı çağımızın kanayan yarası olan ESRAR denen uyuşturucu ile babamın mahallesinde tanıştım ve içmeye başladım kendimden büyük arkadaşlıklar edinmeye başladım huzurlu bir aileye geldiğimi zannederken iyice yoldan çıkmıştım her akşam ALKOL VE ESRAR içip gencecik hayatımı boş yere harcıyordum üvey annemden allah razı olsun beni hiç bir zaman kendi öz evlatlarından ayırmadı en az öz annem kadar benimle ilgilendi bana sahip çıktı korudu kolladı benim yüzümden babamın karşısında durdu hatta başından pıçakla yaralandı babam yapmıştı yıllardır hayalini kurduğum nasıl bir insan diye düşündüğüm insan olan babam…! bende üvey annem ve çocuklar için babamın karşısında durdum hatta bir gün bana karşıda şiddet uygulama eğiliminde bulundu karşı geldim… bir gün babamın asker arkadaşı ziyaretine geldi her zamanki gibi rakı sofrası kuruldu içmeye başladılar sonra konu benim çocukluğuma geldi babam gözümün içine baka baka bana ben senin okuduğun okula geldim ve sen beni kabul etmedin diye yalan söyledi benim hafızam çok güçlüdür annemin babası dedemin babası büyük dedem rahmetli olduğunda ben 4 yaşındaydım ve büyük dedemi çok iyi hatırlıyordum bende babamın bu yalanını kaldıramadım arkadaşının yanında bana yalan söylediğini iftira attığını yüzüne karşı söyledim sonra tartıştık ertesi gün bana eşyalarımı toplayım gitmemi söyledi öz babam beni evinden kovuyordu üvey annem çok üzülmüştü babama yalvardı gitmesin diye ama babam kararını vermişti bir kere beni evinde istemedi ben tekrar annemin yanına dönmüştüm üvey babam bana ben sana gitme demedimmi diye sert sert konuşmaya başladı haklıydı zamanında bana söylemişti gitme dedi sana sahip çıksaydı bu yaşına kadar çıkardı demişti… ilk günden üvey babam benimle uğraşmaya başladı ilk günden huzurum kaçmıştı… Devamı Gelicek…!

14 Mart 2019
Okunma
bosluk
sohbet Son Yazılar FriendFeed

Sohbet Girişi

Nickiniz :
Şifreniz :  

Kumsal Yazılar

Kategoriler


Seo tarafından seohocasi v2 temasısohbetsohbet asdsadasdsadsadasdasdasdsad