GüzeL Söz..

GüzeL Söz..

88kmls00

Kendin ol. Çünkü hayat, başkası olmak için çok kısa…

 

12 Şubat 2017
GüzeL Söz.. için yorumlar kapalı
Okunma
bosluk

İçimizdeki Beni Yaşamak

İçimizdeki Beni Yaşamak

Herkesten habersiz kaçmak ister yürek. Bir istediğini bulamamışlık, verilen öğütlerden sıkılmışlık, beklemekten bitap düşmüşlük, mantığıyla yüreği savaşırken arada kalmışlık vardır ortada… Buna benzer birçok belirsizlik içinde herhalde tek yapılabilecek olan gitmektir. Ayaklarına yürü demek değil her zaman, yapamadığında ruhen çekip gitmektir. Ruhunu takıp koluna gezmeye gidiyoruz diye kandırmaktır hiçbir yaşanmışlığı olmayan bir bebeği kandırır gibi. Bazen hatırladığın bir rüyaya gitmek, bazen olmak istediğin yere açılan bir yolda yürümek… Cesaretin varsa bir dağa, daha da cesaretin varsa bir uçurumun kenarına gitmek. Bakabildiğin kadar uzağa bak o zaman. Çünkü yakalayamadığın o mutluluk kelebeği hep uzaklara uçmuştur. Ufka doğru uçmuştur. Sonra varsa eğer nelerin içinde kaybolduğunu görme cesaretin, kaldır başını, kapa iki yanını ellerinle, gör her şeyi…

Senin içinde kaybolduğun hiçbir şey yok o her şeyin içinde. Özgürlüğünü hatırlatan bir mavilik, ufku olmayan bir semadır gördüğün. Esen rüzgar hafifçe göz kapaklarına baskı yapar ve tereddüt etmeden kapatırsın. Mavilik hala gözünün önündedir. Bütün bunalımlı düşünceler o gözkapaklarını kapatan rüzgara kapılmıştır. Düşüncelerden kurtulmuşluğun verdiği rahatlıkla salarsın kendini. Geçmiş, geride kalmış gelecek hiç olmayacaktır o an. Gördüğün samimiyetsiz gülüşler, bencil konuşmalar, arkadan söylenenler, çektiğin stresler, yanlış anlaşılmalar, haksızlıklar, maruz kaldığın nefret bakışları, dökülen gözyaşları hepsi savrulan düşüncelerine karışıp gitmiştir. İşte o zaman ufka uçtuğunu sandığın kelebeğin aslında burnunun ucuna konmuş olduğunu görürsün. Bazen tek bir şeyi görmek için onun dışında hiçbir şeyi görmemek gerekir. Görmemek gerek ki gittiğini sandıklarımızın aslında gitmediğini görelim. Her şeyin durduğunu asıl dönenin biz olduğumuzun farkına varalım.

Farkına varmak bir meziyettir. Çünkü insanı uyuşmaktan kurtarır… Delicesine kendini bir şeylere bağlayıp beynini duygularını uyuşturmanı engeller. Kendinde var olandan tiksinmenin nerelere seni götürebileceğini gösterir. Değerini görürsün. Kriterlerin, prensiplerin, düşüncelerin, duygularınla aslında kendinden fazla değer verdiklerinden, daha donanımlı daha insancıl daha olması gerektiği gibi olduğunu fark edersin. Bu bencillik değil kendini beğenmişlik değildir. Her ne kadar sana gözünü küçülterek bakanlar bunu böyle düşünmüş olsalar da doğruyu bilmen farkındalığını sağlayacaktır. Söylenenlere takılıp kalmanı engelleyecektir. Başkalarına göre hareket etmenin bir anlamda kendi kişiliğini ezmek olduğunun farkına varmanı sağlayacaktır. Kendini ezmeden, aynı zamanda diğer canlıların da varlığından haberdar yaşamını sürdürmeni sağlayacaktır.

Kendin gibi yaşamak fıtratından haberdar olmaktır. Toprak gibi asil bir maddeyi barındırıyoruz varlığımızda. İçindeki duygu ve düşünceleri yapında var olan toprak gibi gerçek ve mertçe yaşayamamak tabi ki varlıkta bir boşluk oluşturacaktır. Toprağın içinde bulundurduğu tüm maddeler nasıl yerli yerindeyse insanoğlu da kendine empoze edeceği şeyin yerini bilmelidir. Varlığında barındırdıklarını da samimice yaşamalıdır ki kendinden kopmasın. Korkmamalı kendini yaşamaktan. Bu demek değildir ki; ‘ey dünya ben böyleyim, sen ne halin varsa gör beni çekmek zorundasın.’ Yalnız değiliz. Sahiplenmek, büyüklenmek için fazlaca küçüğüz. Tek uçan kuş biz değiliz sürüde. İşte kendini yaşamak bir anlamda da diğerlerinin de varlığının farkında olmaktır. Senin içinde ruhunda bedenin de taşıdıklarının onlarda da olduğunu bilmektir. Yanlış, ters, saçma, doğru, mantıklı veya mantıksız sizce. Ama onun inançlarına göre hepsi olması gerektiği gibi. Bu yüzden en azından saygı duymalıyız. En azını yapmak insanlık icabı, çoğunu yapmak erdemin ispatıdır. Rabbim yüreklerimize çoğunu yapabilme gücü versin… ( aminn )

12 Şubat 2017
İçimizdeki Beni Yaşamak için yorumlar kapalı
Okunma
bosluk

ŞiiR

ŞiiR

6777065kmsl

 

Ansızın
Ansızın gerçekleşir hayatta ki olaylar
Ecel bile insanları ansızın yakalar
Ansızın oldu gidişim birşey diyemedim
O kadar hızlıydı ki geldiğim gibi gittim
Zaman denen şey meğerse çok hızlı akarmış
Insan yaşarken vaktin hızını anlamazmış
Işte gidişim böyleydii aniden oldu
Birkaç yıl sanki bir saat gibi geçip durdu
Vaktin kıymetini elden gidince anladım
Gidiş vakti gelince öylece dondum kaldım
Vaktinin değerini bilmeli bu insanlık
Demesinler keşke şunlarıda yapsaydık

 

9 Şubat 2017
ŞiiR için yorumlar kapalı
Okunma
bosluk

Aşkın Ömrü

Aşkın Ömrü

cicek6666

Aşkın Ömrü

Güzelliğin sonu çirkinliktir. Gençliğin kaderi solmaktır. Hayat ağır ağır “çürümekten” başka bir şey değildir; her gün ölüyoruz. 

Peki ne yapıyoruz?
Sürekli erteliyoruz.
Anne babamıza onları ne kadar çok sevdiğimizi söylemiyoruz, sıkıca sarılmıyoruz.
İş, para, kariyer diye gözümüz dönmüş, sevgilimizi haftada bir gün zor görüyoruz.
Eşimizle çıkacağımız tatili 28. kere planlıyoruz, 29.da gitmeyeceğimizi biliyoruz. Bebek istiyoruz ama “kendimize layık” eş bulamıyoruz. Bulduklarımızı kısa süre sonra diğerlerinin yanına “rafa kaldırıyoruz”. Reddedilmekten korkup, “seni seviyorum” diyemiyoruz. Arkadaşlarımızla randevularımızı “öncelikli ertelenebilecekler” listesine koyuyoruz.
Aldatıyoruz, aldatılıyoruz ve “başkasını bulamam” diye yalanlarla yaşıyoruz.
İşsiz kalan arkadaşlarımızı arayıp, sormuyoruz. Karanlık kış günlerinin ardından parıldayan güneşi, plaza camlarının arkasından izliyoruz.
Yağlı, kızarmış, kanserojen demeden, bilerek ve isteyerek “habire” yiyoruz.Her pazartesi rejime başlayıp, salı sabahı bırakıyoruz. Sigara dumanını oksijenden daha büyük bir zevk duyarak ama “bırakmalıyım” diyerek içimize çekiyoruz.
Kahve, çay, çikolata tüketiminden vazgeçmeyip selülit kremlerine ve mide haplarına servetimizi yatırıyoruz.
Spor salonlarının broşürlerini arşivleyip, “isten güçten, bir türlü” gidemiyoruz.
Evimizi kitap doldurup hiçbirini okumuyoruz. Diş ağrısından ölüyoruz, gözlerimiz doğru dürüst görmüyor, doktora gitmiyoruz.
Bizden sonrakiler için yalnızca “tıklayıp” bir ağaç dikmiyoruz.
İhtiyaç duyan bir çocuğu okutmuyoruz.
Nefret ettiğimiz işimize “para” için devam edip, seveceğimiz bir iş arayışına girmiyoruz.
Ne yapıyoruz?
Her gün ölüyoruz.

26 Ocak 2017
Aşkın Ömrü için yorumlar kapalı
Okunma
bosluk
sohbet Son Yazılar FriendFeed

Sohbet Girişi

Nickiniz :
Şifreniz :  

Kategoriler


Seo tarafından seohocasi v2 temasısohbetsohbet