Aynadaki_DeLi:Bölüm11:


Ah Bir Çocuk Olsaydım…!

Çocukluk dönemim 1982 ve 1990 arası konya merkez selçuklu ilçesine bağlı fatih ışıklar mahallesinde geçmişti…Anne ve babam yeni ayrılmış ben annemin köyü olan o zamandaki adı Hasanköy olan köyümüzde büyük dedem mehmet azman rahmetli olana kadar beni çok severdi benimle özel olarak ilgilenir ne istersem alırdı daha minicik bir çocuktum..İnsan ların kötülüklerinden fitneliklerden fesatlıklardan bir haber masum bir çocuk annemin sonradan bana anlattığına göre en büyük dayım olan hasan hüseyin anneme yani aplasına benden için öz yeğeni için buda aynı babası gibi şerefsiz olur hayvanların ineklerin altına at gebersin gitsin diye bir laf etmiş…İnsanlar niye bu kadar acımasız ve gaddar olurlarki baba larının gunahları neden evlatlarına mal edilir masum çocukların ne gunahı vardır annem 3 tane evladını toprağa vermiş ve en son beni dunya ya getirmiş sırf ben yaşayayım diye 1 er hafta arayla her cuma mevlana türbesine gitmiş dua etmiş.. mevlana hz retlerinin yüzü suyu hürmetine allahü tealaya yalvarmış yakarmış allahım ne olur bu çocuğum artık yaşasın diye ben dunyaya geldikten sonra adımı mevlananın adı olan celalettin koymuş.böyle zorluklar çeken bir kadına evlat hasretiyle yanıp tutuşan bir kadına nasıl böyle bir laf edilirki annem ilk anlattığında bana sitem edercesine anlatmıştı çok üzülmüştüm tabi ANNE olanlar evlat hasreti nedir evlat kokusu nedir nasıl bilebilirlerki bilemezler elbet tabi bu benim içimde bir ah olarak yıllarca kalmıştı.büyük dedem mehmet 1986 yılında vefat ettiği güne kadar bana sahiplenmiş benimle ilgilenmiş neden olsa ilk torunuydum ilk göz ağrısıydım ilk defa dede olan insanlar daha iyi bilirler benim anlatmak istediğimi yoğurt u çok severmişim tabi yoyurt diye tabir edermişim bana anlattıklarına göre zaten bende r özürlüğü var:) konuşurken r leri yiyorum:) en sevdiğim yönüm hafızamdır büyük dedem mehmet in yüzünü hayal mayalde olsa hatırlarım rahmetli olduğunda 4 yaşınaydım daha… annem babam la ayrıldığı dönemlerde talipleri olmuş talip olanlar bekar oldukları için kabul etmemiş annemin tek derdi benim le ilgilenecek bana sahip çıkacak kendisi gibi dul çocuğu olan bir adam la evlenmek istemesiydi düşüncesi ben evlendiğim adamın çocuklarına bakarım evlendiğim adam ise benim 1 tane evladıma bakar mutlu mesut yaşarız gideriz…ama hayaller ve hayat lar farklı oluyor elbet…çocukluğum hasanköy de geçiyordu annemin babası olan dedem ismail azman ın ilk torunuydum ilk göz ağrısı dedemin en sevdiğim huyu düşmanının çocuğu bile olsa çocukları çok sever ellerinden tutar bahçesinde meyve ağaçları var kiraz elma kayısı vişne şeftali armut dedem çocuklara sorar hangi meyveyi isterse koparır yedirirdi..dedem acaba niye bu kadar çocuklara düşkündü nedeni belliydi elbet ANNE&BABA şefkati göremediği için…! her zaman derim bu hayatta nedensiz ve sebepsiz hiç bir şey olmaz…Baba ve anne lerin gunahı asla evlatlarına yansıtılmamalı her insanın kaderi alın yazısı farklı yazılmıştır.masum gunahsız çocuklar dunyaya gelirken anne ve babalarını seçme şansına sahip değiller…!Devamı Gelicek

Aynadaki_DeLi:Bölüm11: ile Benzer Yazılar:

23 Mart 2019 Saat : 6:28

“Aynadaki_DeLi:Bölüm11:” için 3 Yorum

  1. Huseyin yangider dedi ki:

    Delim eline koluna saglik Tesekkur ederiz. Bizimle pAylastigin icin

  2. HamZa dedi ki:

    :))) yuregıne saglık kardesımm

  3. Pembepatikli dedi ki:

    Dedeler ve ebeler bi baska oluyo zaten kucucuk yureklerinden olagan ustu sevgileri var olmus oluyo… eline saglik …

sohbet Son Yazılar FriendFeed

Sohbet Girişi

Nickiniz :
Şifreniz :  

Kategoriler


Seo tarafından seohocasi v2 temasısohbetsohbet asdsadasdsadsadasdasdasdsad