KEŞKE TANIMASAYDIM SENİ

KEŞKE TANIMASAYDIM SENİ

Keşke ; tanımasaydım seni .
Omuzlarıma , bu kadar yük binmezdi o zaman ,
Gözlerim , ağlamayı bilmezdi ;
O kadar sık kalbim çarpmazdı böyle delicesine !!!
Benimde ellerim sımsıcak olurdu mutlaka ;
Geceleri asla uykusuzluk çekmezdim sabaha kadar …

Rüyalarım ; hatta , tatlı hayallerim olurdu !
Duygusuzca düşünmezdim yokluğunda günlerimi , saatlerimi ..
Hem hiç üşemezdim !
Böylesine ölü soğukluğunda ,
hırsla takip etmezdi beni böle kötü kaderim .
Kan çanağına dönmezdi gözlerimin taa içi …

Kayan yıldızlarda , bende farklı dilekler tutardım …
Duyardım , anlardım yanımda konuşulanları .
Hasretin bu kadar artmazdı o zaman ,
Bende gülerdim zaman zaman ,
Deniz ve Mehtap benim için de önemli olurdu …

Hele , hele kara saplı bıçak dostum olmazdı sırtımda…
Güneşsiz dünyamda kavrulmazdı çiğerlerim !
Beynim ise böylesine hırçın uğuldamazdı sürekli ,
Kar yüreğimde damla damla vurmazdı gözyaşlarım …

Ruhum daraltmazdı benliğimi , sıkıştırmazdı ;
En tiz sesiyle çığlıklar atmazdı göğsüm …
Simsiyah yankılar oluşturmazdu ufkumda …
Saçıma , sakalıma bende bakardım ; delicesine …
Bütün gücümle sigaramı çekmezdim her an !!!

Keşke tanımasaydım seni , keşke ….
Karasaplı bıçak dostum olmazdı ,
Kar yüreğimde ; damla damla vurmazdı gözyaşlarımı …
Dedim ya ulan ,
Keşke , keşke tanımasaydım seni …
Keşke … Keşke Tanımasaydım ….

 

Sohbet Chat Muhabbet

19 Kasım 2015
KEŞKE TANIMASAYDIM SENİ için yorumlar kapalı
Okunma
bosluk

Gün Batımı..

Gün Batımı..
günbatımı

www.kumsalchat.com

Ve gün battı.
Ufuktaki aydınlık kapadı gözlerini.
Kızıl bir düş kurmakta şimdi dünya.
Gün batımı hayatın özeti gibi.
Varlığı ve yokluğu.
Başlangıcı ve sonu.
Aydınlığı ve karanlığı bundan daha güzel ne anlata bilirdi?
Ve bir rüzgar dokundurdu nefesini.
Bir ölünün iç çekişi gibiydi.
Düşündüm sonra.
Ölenleri.
Öldürüldüğüm günleri.
Kaç kez kendi sırtımda taşıdım kendi tabutumu.
Hani nerdesiniz? Dedim.
Bir zamanlar sevdiğini söyleyenlerim.
Ses, seda yoktu.
Gitmişlerdi gözyaşlarıma basa basa.
İzleri vardı.
Bıçak ağzı gibi izleri.
Bir sokakta karşıma dikilen.
Bir gece vakti soluğumu kesen izler.
Kırılan umutlarım,
Yıkılan hayallerimin seslerini duyar gibi olurdum.
Âh deniliyor bunlara.
Âh ne uzun bir yas.
Utandım günlerimden. 
Utandım vazgeçtiğim düşlerimden.
Kaldım keşkelerin hüzün topraklarında.
Kaldım öylece bir başıma.
Oysa bendim gözyaşınızı silen.
Avuçlarınızı ısıtan.
Burkulan kalbinize bir bahar şarkısı söyleyen.
Ne tez unutuldu adım.
Ne tez kapandı size yollarım.
Susmak kaldı geriye.
Susmak…
Anlamayanların bıraktığı uzun bir cümle.
Kamburu çıkmış bir acıyım şimdi.
Yıllar değil, insanlar büyüttü beni.
Her biri bir yaş ekledi.
Her biri, 
çaldı göğsümün terasından gülüşen çocukları.
Annemin öğütleri gelir aklıma.
Üşütme doğurduğum çocuğu, derdi.
Üşüyorum anne!
Sarıl bana.

21 Eylül 2015
Gün Batımı.. için yorumlar kapalı
Okunma
bosluk

Bu Sonu Önce Ben Yazdım

Bu Sonu Önce Ben Yazdım

Gitme Benden

Kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
ayrılık sevgiyi hissettiğim ilk anda korkum oldu
seni bulup bulup yitirdim düşlerimde
sonra yeniden buldum yeniden yitirdim

bende kalacağın bir yarın kurgulayamadım
sevgiyi ve korkuyu birlikte yaşadım
bu yüzden bir daha göremeyecekmişim gibi uzun ve derindi bakışlarım
her yeni buluşma ilki kadar heyecanlıydı ve sensizlik hep seninleydi…

 

bu sonu önce ben yazdım
kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
bilseydin ayrılığa yazgılanmış bir sevgiye açar mıydın yüreğini
takvimden günleri birer ikişer çalmama
aylara yıllara yerleşmeme izin verir miydin
görüyor musun farkında olmadan ne çok şey paylaşmışız seninle

 

bu sonu önce ben yazdım
kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
hayallerin ardından serüvenlere sürüklendik seninle
hiç görmediğimiz ülkelerde hayatlar kurar evler döşerdik
kısa vadeler seçerdik hayatlarımızı yenilemeye
o gün gelmezdi bir türlü
vade dolmazdı
birileri çıkar yolumuzu değiştirirdi
yeni hayaller armağan ederdi bize
çocuk olur kanardık
sonuna kadar gidilecek yollar yerine böyle kopuk maceralara tutkunduk
seviyorduk
bir yaz gecesi dolunaydı
bana bakmıştın.
bende korkularımı yenmiştim
bizden başka inanacak kimsem kalmamıştı
yorgunduk kazanmak zorundaydık üstelik
adımlarımıza güç verecek sağlam zeminlerden yoksunduk
içimiz bir kararsa bir daha güneşi göremezdik
birbirimize güvendik, bize aşılmayacak dağ taş kalmadı sandık
en güzel günlerimizdi o günler

 

bu sonu önce ben yazdım
kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
sonra her şey değişiverdi
umutlarımızı yitirdik
kendi ayak izlerimizden yürüdükçe birbirimize
dostluğun vermiş olduğu lezzeti üretmekten bıkkın
kışkırtıcı huysuzluklardan medet umduk
ayrı dünyaları özledik
kendi peşimizden koştuk başkaları diye
şimdi şarkılar söylediğimiz birbirimizin gözlerinde eriyip gittiğimiz puslu gecelerin kokusu burnumda tütüyor
beni beni böyle bir gecede öldürmeliydin
bir cennetten bir cennete geçmeliydim
itirazım olmazdı
sürgünleri bana vermemeliydin.
Beni beni böyle bir gecede öldürmeliydin
ayrılık çığlıkları kanımı dondururken
gemilerimi yakacak çılgınlıklarımı gemleyip
kendime ve sana en mutlu bölünmeleri vaat etmiştim
benden armağan olacak bütün bensizlikleri reddettin
ve ben hiç bilmediğim dokunuşlarınla yüreğimden izlerini kazıdım

19 Eylül 2015
Bu Sonu Önce Ben Yazdım için yorumlar kapalı
Okunma
bosluk

Kirletiyoruz kirleniyoruz

Kirletiyoruz kirleniyoruz

Var mıdır öyle bir tren?

Var mıdır öyle bir tren?
8 Ocak 2015
Kirletiyoruz kirleniyoruz için yorumlar kapalı
Okunma
bosluk
sohbet Son Yazılar FriendFeed

Sohbet Girişi

Nickiniz :
Şifreniz :  

Kategoriler


Seo tarafından seohocasi v2 temasısohbetsohbet asdsadasdsadsadasdasdasdsad